زيست شناسي بافق

سوسپانسور در مرحله ی تشکیل لپه درجنین زایی(کوتیلدون دارشدن جنین) ازبین می رود. دراین مرحله بلند بودن سوسپانسور برای ادامه ی حیات جنین ضروری به نظر نمی رسد،بنابراین مرگ برنامه ریزی شده ای درسلولهای آن رخ می دهد، که علائم ویژه ای در طول مدت دژنره شدن سوسپانسور وجود دارد.تخریب سوسپانسور پس از دژنره شدن درآندوسپرم آغاز شده وضمن تنظیمات اساسی و یکسان از ناحیه ی سلولهای گردن به سمت سلولهای تنه وپایه به راه می افتد.

مرگ سوسپانسور در زمانی قابل پیش بینی و به دنبال علائم درونی اتفاق می افتد. این گونه از مرگهای تنظیم شده را در جریان بسیاری از مراحل نموی گیاهان می توان مشاهده کرد،به عنوان مثال:جذب ثانویه ی لایه ی آلورون و آندوسپرم در حین رویش،تمایز عناصرآوندی، رویدادهایی که در جریان پیری اندام ها در برهم کنش با محیط رخ می دهندو نیز درپاسخ های فوق العاده حساس به حمله ی پاتوژن ها در گیاهان نیز مشاهده می شود.

این مرگ های تنظیم شده را PCD می نامند، که در گیاهان مراحل آن عبارت است از: چروک شدگی سیتوپلاسمی،تراکم کروماتین،تراوش سیتوکروم Cاز میتوکندری،تغییر مورفولوژی هسته،فعال سازی پروتوآزها و قطعه قطعه شدن DNA مشابه آنچه درضمن آپوپتازی جانوران روی می دهد.البته دژنره شدن سلول های انتهایی تمایزیافته سوسپانسور به عنوان یکی از مثال های تیپیک تکامل PCD درگیاهان ذکر شده است.

به هرحال سوسپانسور و آندوسپرم ساختارهای زیستی با طول عمر کوتاهی دارند که زود از بین می روند،ولی وظایف و نقش های متعددی را برای تکامل جنینی انجام می دهند.زمانی که جنین به پایان مرحله ی قلبی شکل نمو خود می رسد دژنره شده سوسپانسور مجاور سلول های ناحیه ی گردن جنین آغاز می شود ودستخوش ازهم پاشیدگی کاملی در مرحله ی کوتیلدنی نمو جنین می گردد تا پیش نیاز مهمی برای شکل گیری الگوی صحیح جنینی باشد.